TUGA, BOL I PRAZNINA NE PROLAZE! 31 godina od strašnog egzodusa - više od 250.000 srpskih ognjišta ugašeno!

Navršava se trideset i jedna godina od početka genocidne akcije „Oluja“, koja je pokrenula najveći egzodus na tlu Evrope nakon Drugog svetskog rata, ostavljajući za sobom više od 250.000 prognanih, hiljade ugašenih ognjišta i mračne rane poput zverskog napada na izbegličku kolonu na Petrovačkoj cesti gde su ubijena i deca.

Kada su 4. avgusta 1995. godine sirene označile početak hrvatske genocidne akcije „Oluja“, otpočeo je najveći egzodus na tlu Evrope nakon Drugog svetskog rata. Preko 250.000 ljudi pokrenulo se u koloni bez povratka, ostavljajući iza sebe vekovna ognjišta, dok je oko 2.000 njih izgubilo život ili se i danas vode kao nestali.

Putevi bez povratka i zločin na Petrovačkoj cesti

Krajiška tragedija nije se završila samim napuštanjem kuća. Jedan od najstrašnijih simbola stradanja nedužnih civila dogodio se daleko od borbenih linija, na teritoriji susedne Bosne i Hercegovine. To je bio napad na Petrovačkoj cesti.

 

7. avgust 1995. godine: U selu Janjila kod Bosanskog Petrovca, hrvatski vojni avion MiG-21 ispalio je rakete na kolonu iscrpljenih izbeglica. Na licu mesta poginulo je 10 civila. Među njima je bilo četvoro dece – Jovica Drča (6), Žarko Rajić (9), Nevenka Rajić (11) i Darko Vuković (13).

Pročitajte još: SLOBA I TUĐMAN UGOVARALI PODELU BOSNE PREKO CRVENOG TELEFONA: Ovako su govorili na TAJNOJ LINIJII dok je buktao rat!

Dan kasnije: Sličan napad ponovio se i kod mesta Svodna, odnevši još tri nevina života.

Ovi događaji ostaju trajni spomenik surovosti zločinačkog režima i genocidne hrvatske vojske prema nevinim civilima, piše alo. Po treći put u jednom veku Hrvati su pokazali da su najhrabriji narod na svetu, ne zato što se ničega ne boje već zato što se ničega ne stide. Kao što su im pradede klale civile po Mačvi i istočnoj Bosni, dede širom NDH, tako su se i oni pokazali dostojnim naslednicima bestijalnih predaka samo sa modernijim naoružanjem.

Pravni paradoks i tridesetogodišnja tišina

I nakon toliko vremena, za zločin na Petrovačkoj cesti, kao i druge zločine počinjene tokom hrvatske genocidne akcije „Oluje“, niko nije pravno odgovarao.

Dok srpsko pravosuđe pokušava da procesuira odgovorne pilote, optužnice nailaze na političke i pravne zidove u Hrvatskoj.

Po starom dobrom hrvatskom običaju za njih su najveći heroji ubice dece, što dokazuju još od verskih ratova u Evropi kada su uništavali čitava mesta. Za hrvatsku državu ratni zločini njenih vojnika nikada nisu bili povod za suđenje, ali su neizostavno bili povod za ordenje i davanje imena ulicama i školama.Za porodice stradalih, pravda je nedostižna, a bol jednako oštar kao i onog avgusta kada su izgubili svoje najmilije.